● হৃদৰোগৰ ভয়াবহতাৰ গ্ৰাসত দেশৰ যুৱ প্ৰজন্ম
● দেশত ১২.৫ শতাংশ বৃদ্ধি হাৰ্ট এটেকৰ ঘটনা
● আক্ৰান্ত ২৫ শতাংশই হৈছে ৪০ বছৰৰ তলৰ যুৱক-যুৱতী
● পুৱা ৭ বজাৰ পৰা ১১ বজালৈ আটাইতকৈ বিপদজনক সময়
আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ গৱেষণাই এক উদ্বেগজনক তথ্য পোহৰলৈ আনিছে যে দিনটোৰ ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত ৰাতিপুৱা ৭ বজাৰ পৰা ১১ বজালৈ সময়খিনি মানুহৰ হৃদপিণ্ডৰ বাবে আটাইতকৈ বিপদজনক হ’ব পাৰে। চিকিৎসাবিজ্ঞানে ‘মৰ্নিং ডেঞ্জাৰ আৱাৰ্ছ’ (Morning Danger Hours) বুলি অভিহিত কৰা এই সময়ছোৱাত হৃদৰোগ বা হাৰ্ট এটেকৰ সম্ভাৱনা অন্য সময়ৰ তুলনাত প্ৰায় ৪০ শতাংশ অধিক বৃদ্ধি পায়। ইয়াৰ মূল কাৰণ হৈছে টোপনিৰ পৰা সাৰ পোৱাৰ লগে লগে আমাৰ শৰীৰত হোৱা কিছুমান জৈৱিক পৰিৱৰ্তন; যেনে— ৰক্ত চাপ স্বাভাৱিকভাৱে বৃদ্ধি পোৱা আৰু ‘কৰ্টিছল’ নামৰ ষ্ট্ৰেছ হৰম’নৰ নিৰ্গমন, যিয়ে হৃদস্পন্দন দ্ৰুত কৰি তোলে। দীঘলীয়া সময় পানী নোখোৱাৰ ফলত তেজ ডাঠ হৈ থাকে আৰু ধমনীত তেজৰ চেকুৰা বা ক্লট সৃষ্টি হোৱাৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ি যায়, যিটোৱে হঠাতে হৃদপিণ্ডৰ ক্ৰিয়া বন্ধ কৰি দিব পাৰে। সাধাৰণতে বহু লোকে ৰাতিপুৱা অনুভৱ কৰা বুকুৰ বিষ বা অস্বস্তিকৰ ‘গেছ’ বা ‘ভাগৰ’ বুলি অৱহেলা কৰে, কিন্তু এই অৱহেলাই বহুক্ষেত্ৰত মাৰাত্মক বুলি প্ৰমাণিত হৈছে।
বিড়ম্বনাৰ বিষয় এয়ে যে, কেইবছৰমান আগলৈকে হৃদৰোগক কেৱল বয়সস্থ লোকৰ বেমাৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল, কিন্তু শেহতীয়া পৰিসংখ্যাই আন এক ভয়াৱহ ছবি দাঙি ধৰিছে। ‘নেশ্যনেল ক্ৰাইম ৰেকৰ্ডছ ব্যুৰ’ৰ শেহতীয়া তথ্য অনুসৰি, ভাৰতত হঠাতে হোৱা হাৰ্ট এটেকৰ ঘটনা ১২.৫ শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে আৰু এটা বছৰত কেৱল হাৰ্ট এটেকৰ ফলতে প্ৰায় ৩২,৪৫৭ জন লোকৰ মৃত্যু হয়। ইয়াৰ ভিতৰত চিন্তনীয় বিষয়টো হ’ল যুৱপ্ৰজন্মৰ মাজত ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পোৱা হৃদৰোগৰ ঘটনা। ‘ইণ্ডিয়ান হাৰ্ট এছ’চিয়েশ্যন’ৰ তথ্য মতে, ভাৰতত সংঘটিত হোৱা মুঠ হাৰ্ট এটেকৰ ঘটনাৰ প্ৰায় ৫০ শতাংশই ৫০ বছৰৰ তলৰ ব্যক্তি আৰু ইয়াৰে ২৫ শতাংশ আক্ৰান্তৰ বয়স ৪০ বছৰৰো কম। আমেৰিকা বা ইউৰোপৰ তুলনাত ভাৰতীয় যুৱক-যুৱতীসকল হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা প্ৰায় এক দশক আগতেই আৰম্ভ হোৱা দেখা গৈছে, যিটো দেশৰ স্বাস্থ্যখণ্ডৰ বাবে এক গুৰুতৰ প্ৰত্যাহ্বান।
বৰ্তমান সময়ৰ দ্ৰুত জীৱনশৈলীক এই অকাল মৃত্যুৰ অন্যতম প্ৰধান কাৰণ হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে। অত্যধিক কৰ্মব্যস্ততা, মানসিক চাপ, টোপনিৰ অভাৱ, আৰু ফাষ্ট ফুড বা প্ৰক্ৰিয়াজাত খাদ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতাই যুৱপ্ৰজন্মৰ শৰীৰত উচ্চ ৰক্তচাপ, কলেষ্টেৰল আৰু ডায়েবেটিছৰ দৰে ‘নিৰৱ ঘাতক’ক আমন্ত্ৰণ জনাইছে। ইয়াৰ উপৰিও ধূমপান আৰু মদ্যপানৰ বৰ্ধিত প্ৰৱণতাই তেজৰ নলীবিলাক সংকুচিত কৰি ৰক্ত সঞ্চালনত বাধাৰ সৃষ্টি কৰে। আনহাতে, ক’ভিড মহামাৰীৰ পাছত বহু কম বয়সীয়া লোকৰ ক্ষেত্ৰত তেজ গোট মৰা বা হৃদপিণ্ডৰ মাংসপেশী দুৰ্বল হোৱাৰ প্ৰৱণতাও লক্ষ্য কৰা হৈছে। কেৱল জিনগত কাৰণতে নহয়, বৰঞ্চ অনিয়ন্ত্ৰিত জীৱনধাৰণৰ বাবে ২০ ৰ পৰা ৩০ বছৰ বয়সীয়া যুৱক-যুৱতীও আজি হৃদৰোগৰ সন্মুখীন হৈছে।
চিকিৎসকসকলৰ মতে, ইয়াৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাৰ একমাত্ৰ উপায় হৈছে সজাগতা আৰু জীৱনশৈলীৰ পৰিৱৰ্তন। ৰাতিপুৱা শুই উঠিয়েই লগে লগে অত্যাধিক শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম বা মানসিক চাপ লোৱাৰ পৰা বিৰত থকা, শোৱাৰ পৰা উঠিয়েই এগিলাচ পানী খোৱা আৰু দৈনিক কমেও ৩০ মিনিট সময় ব্যায়াম কৰা উচিত। বিশেষকৈ বুকুৰ মাজভাগত বিষ, উশাহ ল’বলৈ কষ্ট হোৱা, অকাৰণতে ঘাম ওলোৱা বা বাওঁ বাহুত বিষ অনুভৱ কৰিলে তাক কেতিয়াও অৱহেলা কৰিব নালাগে। ‘বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা’ (WHO)-ৰ মতে, বিশ্বজুৰি হোৱা মৃত্যুৰ প্ৰধান কাৰণ হৈছে কাৰ্ডিওভাস্কুলাৰ ৰোগ, যাৰ ফলত প্ৰতিবছৰে প্ৰায় ১.৭৯ কোটি লোকৰ মৃত্যু হয়। সেয়েহে, নিয়মীয়া স্বাস্থ্য পৰীক্ষা আৰু সুস্থ জীৱনশৈলীয়েই হৈছে অকালতে স্তব্ধ হ’ব পৰা হৃদস্পন্দনক সচল ৰাখিব পৰা একমাত্ৰ চাবিকাঠি।
