● ভাৰতৰ ৩ লাখৰো অধিক শিশু আৰু কিশোৰ টাইপ-1 ডায়েবেটিছত আক্ৰান্ত
● ডায়েবেটিছত আক্ৰান্তৰ পৰিসংখ্যাত ভাৰত বিশ্বৰ ভিতৰতে দ্বিতীয় সৰ্বাধিক
● ৫ৰ পৰা ৯ বছৰ বয়সৰ বহু শিশুৰ শৰীৰত বৃদ্ধি পাইছে ট্ৰাইগ্লিচাৰাইডৰ মাত্ৰা
ভাৰতবৰ্ষত নৱেম্বৰৰ ১৪ তাৰিখটোত দেশজুৰি ‘শিশু দিৱস’ হিচাপে উদযাপন কৰা হয়, আৰু আনফালে একেদিনাই সমগ্ৰ বিশ্বই পালন কৰে ‘বিশ্ব মধুমেহ দিৱস’। এই কথাই আমাক সকীয়াই দিয়ে যে ভাৰতৰ ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মৰ স্বাস্থ্য বৰ্তমান এক গভীৰ সংকটৰ গৰাহত। হাজাৰ বছৰ পূৰ্বে চৰক সংহিতাত ভাৰতীয় চিকিৎসকে যি ‘মধুমেহ’ বা ‘মৌ-সদৃশ মূত্ৰ’ৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল, সেয়া আজি কেৱল বয়োজ্যেষ্ঠসকলৰ মাজতে আৱদ্ধ হৈ থকা নাই। বৰ্তমান ভাৰতত প্ৰায় ১০১ নিযুত প্ৰাপ্তবয়স্ক লোক মধুমেহ ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ বিপৰীতে, শিশুসকলৰ মাজত এই ৰোগৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ দ্ৰুতগতিৰে বৃদ্ধি পাইছে। ‘ইণ্টাৰনেশ্যনেল ডায়েবেটিছ ফেডাৰেচন’ৰ তথ্য অনুসৰি, ভাৰতত প্ৰায় ৩ লাখ ১ হেজাৰ শিশু আৰু কিশোৰ টাইপ-1 ডায়েবেটিছত আক্ৰান্ত, যি বিশ্বৰ ভিতৰতে আমেৰিকাৰ পাছতেই দ্বিতীয় সৰ্বাধিক।
বিগত দশকবোৰত ভাৰতৰ স্বাস্থ্যখণ্ডত এক নাটকীয় পৰিৱৰ্তন দেখা গৈছে। পূৰ্বতে যিবোৰ ৰোগ কেৱল বয়সস্থ লোকৰ সমস্যা বুলি ভবা হৈছিল, যেনে—মেদবহুলতা, উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু টাইপ-2 ডায়েবেটিছ, সেইবোৰ এতিয়া শিশুৰ মাজত মহামাৰীৰ দৰে বিয়পিবলৈ ধৰিছে। শেহতীয়া চৰকাৰী প্ৰতিবেদন আৰু ‘নেশ্যনেল ফেমিলি হেল্থ ছাৰ্ভে’ৰ তথ্যই দেখুৱাইছে যে ৫ৰ পৰা ৯ বছৰ বয়সৰ বহু শিশুৰ শৰীৰত ট্ৰাইগ্লিচাৰাইডৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি পাইছে, যি মেটাবলিক বা বিপাকীয় ৰোগৰ আগজাননী। আচৰিত কথাটো হ’ল, ভাৰতে এতিয়া একেসময়তে পুষ্টিহীনতা আৰু মেদবহুলতা— এই ‘দ্বৈত বোজা’ বহন কৰিবলগীয়া হৈছে। কিশোৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাজত মেদবহুলতাৰ হাৰ যোৱা কেইটামান বছৰত তিনিগুণলৈ বৃদ্ধি পাইছে। আমাৰ খাদ্যাভ্যাসৰ পৰিৱৰ্তন আৰু ক্ৰমবৰ্ধমান নিষ্ক্ৰিয় জীৱনশৈলীয়ে এই জুইত ঘিঁউ ঢালিছে, যাৰ ফলত বহুতো শিশু প্ৰি-ডায়েবেটিক অৱস্থাত উপনীত হৈছে।
বিদ্যালয়সমূহ এই প্ৰতিৰোধৰ প্ৰথম শাৰীৰ যুঁজাৰু হ’ব লাগিছিল যদিও বাস্তৱ ছবিখন যথেষ্ট ভিন্ন। ‘চেণ্ট্ৰেল বৰ্ড অৱ ছেকেণ্ডাৰী এডুকেচন’ আৰু ‘FSSAI’-এ বিদ্যালয়ৰ চৌহদত জাংক ফুড নিষিদ্ধ কৰা আৰু চুগাৰৰ পৰিমাণ দৰ্শোৱা ‘ছুগাৰ বোৰ্ড’ লগোৱাৰ নিৰ্দেশ দিছে যদিও ইয়াৰ সঠিক ৰূপায়ণ এতিয়াও বহু দূৰৈত। তদুপৰি, টাইপ-1 ডায়েবেটিছত আক্ৰান্ত শিশুসকলৰ বাবে বিদ্যালয়ত প্ৰয়োজনীয় আন্তঃগাঁথনিৰ অভাৱ এক ডাঙৰ সমস্যা। বহু শিশুৱে সহপাঠীৰ পৰা নিজৰ ৰোগ লুকুৱাবলৈ চেষ্টা কৰে, সময়মতে ইনচুলিন ল’বলৈ বা ব্লাড-ছুগাৰ পৰীক্ষা কৰিবলৈ লাজ বা ভয় কৰে। যদিও ‘ৰাষ্ট্ৰীয় শিশু অধিকাৰ সুৰক্ষা আয়োগে’ পৰীক্ষাৰ সময়ত ডায়েবেটিক শিশুসকলক বিশেষ সুবিধা প্ৰদানৰ নিৰ্দেশ দিছে, তথাপিও সামাজিক সজাগতাৰ অভাৱত বহু শিশুৱে এতিয়াও শ্ৰেণীকোঠাত নিজৰ স্বাস্থ্যৰ যত্ন ল’বলৈ কুণ্ঠাবোধ কৰে। দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ বাবে ইনচুলিন আৰু গ্লুক’মিটাৰৰ খৰচ বহন কৰাটো আন এক গুৰুতৰ অৰ্থনৈতিক প্ৰত্যাহ্বান।
এই সংকটৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ কেৱল সজাগতাৰেই নহয়, বৰঞ্চ প্ৰযুক্তি আৰু সঠিক নীতিৰ প্ৰয়োজন। আয়ুষ্মান ভাৰত ডিজিটেল মিছনৰ জৰিয়তে শিশুসকলৰ স্বাস্থ্যৰ তথ্য সংৰক্ষণ আৰু বিদ্যালয় স্বাস্থ্য কাৰ্যসূচীত মেটাবলিক স্ক্ৰিনিং অন্তৰ্ভুক্ত কৰাটো এতিয়া সময়ৰ আহ্বান।
নিউজ ডেস্ক ৰিপৰ্ট, নতুন সময়
