ড° বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই
অসম বিধান সভাৰ নিৰ্বাচনত বিজয়ী হোৱা সকলো বিধায়কলৈ আন্তৰিক অভিনন্দন জ্ঞাপন কৰিছো। জনসাধাৰণে বিধায়কসকলৰ ওপৰত যি আস্থা আৰু দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিছে, সেয়া কেৱল ৰাজনৈতিক বিজয়তে সীমাবদ্ধ নহয়, ই এক বৃহৎ দায়বদ্ধতাৰ আৰম্ভণি। এই জয় উদযাপনৰ মুহূর্তত বিধায়কসকলে এটা কথা সদায় মনত ৰাখিব লাগিব যে তেওঁলোক কেৱল কোনো এটা দল বা গোষ্ঠীৰ প্ৰতিনিধি নহয়, সমষ্টিৰ প্ৰতিজন নাগৰিকৰ কণ্ঠস্বৰ। অসমত বহুতো প্ৰত্যাহ্বান আছে —শিক্ষা, নিয়োগ, স্বাস্থ্যসেৱা, বান-গৰাখহনীয়া, পৰিবেশ সংৰক্ষণ , যুৱসমাজৰ ভৱিষ্যৎ আদি। এইবোৰ কেৱল প্ৰতিশ্ৰুতিৰ বিষয় হৈ নাথাকি বাস্তৱ পদক্ষেপত ৰূপান্তৰ হওক। বিধান সভাৰ ভিতৰত যুক্তিসংগত, শালীন আৰু গঠনমূলক বিতৰ্কৰ মাধ্যমে গণতন্ত্ৰৰ মৰ্যাদা অক্ষুণ্ণ ৰাখক আৰু সদনৰ বাহিৰতো জনসাধাৰণৰ সৈতে স্থায়ী সংযোগ অটুট ৰাখক।
এই মুকলি চিঠিৰ জৰিয়তে মই এটা বিশেষ আহ্বান জনাব বিচাৰিছো যে,বিধায়কসকলে তেওঁলোকৰ উন্নয়নমূলক পূঁজিৰ এটা অংশ যুৱসমাজৰ কেৰিয়াৰ পৰামৰ্শ, দক্ষতা বিকাশ আৰু স্বনিয়োজিত সুযোগ সৃষ্টিৰ বাবে বিনিয়োগ কৰক, যাতে ৰাজ্যৰ ভৱিষ্যৎ অধিক সুদৃঢ় হয়। অসমৰ বহু শিক্ষাৰ্থীয়ে স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিলেও তেওঁলোকৰ আগত উপলব্ধ বহুমুখী কেৰিয়াৰ সুযোগসমূহৰ বিষয়ে স্পষ্ট ধাৰণা নাথাকে। বেছিভাগে কেৱল পৰম্পৰাগত বৃত্তি যেনে -চিকিৎসা, অভিযান্ত্ৰিক, শিক্ষকতা বা আন চৰকাৰী চাকৰিৰ দিশতহে মনোযোগ দিয়ে। কিন্তু আধুনিক বিশ্বত তথ্য-প্ৰযুক্তি, ডিজিটেল সেৱা, উদ্যোগীকৰণ, পৰ্যটন, কৃষি-প্ৰযুক্তি আদি বহু নতুন ক্ষেত্ৰত ব্যাপক সম্ভাৱনা আছে। উপযুক্ত পৰামৰ্শৰ অভাৱত বহু যুৱক-যুৱতীয়ে সঠিক পথ নিৰ্বাচন কৰিব নোৱাৰি পিছ পৰে, আৰু শিক্ষা থকাৰ পিছতো নিবনুৱা বা আংশিক নিবনুৱা সমস্যাৰ সন্মুখীন হয়। সেয়ে প্ৰতিটো সমষ্টিতে কেৰিয়াৰ পৰামৰ্শ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰাটো অত্যন্ত প্রয়োজনীয়। এই কেন্দ্ৰসমূহে শিক্ষাৰ্থীসকলক শিক্ষাৰ সুযোগ, প্ৰশিক্ষণ, বৃত্তি, প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষা আৰু কৰ্মসংস্থাপনৰ বিষয়ে নিৰ্ভৰযোগ্য তথ্য আৰু পৰামৰ্শ আগবঢ়াব পাৰে। বিশেষকৈ গ্ৰামাঞ্চলৰ শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে এইধৰণৰ উদ্যোগ অত্যন্ত সহায়ক হ’ব।
প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰো ইয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ। এটা সমন্বিত অনলাইন কেৰিয়াৰ গাইডেন্স প’ৰ্টেল গঢ়ি তুলিলে শিক্ষাৰ্থীসকলে সহজে তথ্য লাভ কৰিব পাৰিব। ইয়াত অনলাইন কাউন্সেলিং, মেণ্টৰশ্বিপ প্ৰগ্ৰেম, আৰু শিক্ষণ সামগ্ৰী থাকিলে যুৱসমাজ অধিক সজাগ আৰু প্ৰস্তুত হ’ব।
ইয়াৰ লগতে, শিক্ষানুষ্ঠান, উদ্যোগ আৰু চৰকাৰৰ মাজত সহযোগিতা বৃদ্ধি কৰাটো অত্যন্ত দৰকাৰী। ইন্টাৰশ্বিপ, এপ্ৰেণ্টিছশ্বিপ আৰু উদ্যোগ ভ্ৰমণৰ দৰে কাৰ্যসূচীয়ে শিক্ষাৰ্থীসকলক ব্যৱহাৰিক অভিজ্ঞতা প্ৰদান কৰি তেওঁলোকক বাস্তৱ কৰ্মজগতৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰে। এনে ব্যৱস্থাই শিক্ষা আৰু চাকৰিৰ বজাৰৰ মাজৰ ব্যৱধান কম কৰিব।
অসমৰ আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সমস্যা হৈছে যুৱ প্ৰব্ৰজন। বহু প্ৰতিভাশালী যুৱক-যুৱতীয়ে উন্নত সুযোগৰ সন্ধানত ৰাজ্যৰ বাহিৰলৈ গুচি যায়। যদি স্থানীয়ভাৱে দক্ষতা বিকাশ আৰু কেৰিয়াৰ পৰামৰ্শৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়, তেন্তে ৰাজ্যৰ ভিতৰতে অধিক কৰ্মসংস্থাপনৰ সুযোগ সৃষ্টি হ’ব, আৰু স্থানীয় অৰ্থনীতি শক্তিশালী হ’ব।
কেৰিয়াৰ পৰামৰ্শ ব্যৱস্থাটো সকলোৰে বাবে সুলভ আৰু অন্তৰ্ভুক্তিমূলক হ’ব লাগিব। বিশেষকৈ গ্ৰাম্য আৰু অৰ্থনৈতিকভাৱে পিছপৰা সম্প্ৰদায়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক বিশেষ সহায় আগবঢ়োৱা উচিত—বৃত্তি, বিনামূলীয়া পৰামৰ্শ, আৰু লক্ষ্যভিত্তিক দক্ষতা বিকাশৰ জৰিয়তে। অসমৰ যুৱসমাজ ৰাজ্যখনৰ ভৱিষ্যৎ। তেওঁলোকক সঠিক দিশ আৰু সুযোগ দিলে তেওঁলোকে নিজৰ লগতে ৰাজ্যখনকো আগবঢ়াব। গতিকে, কেৰিয়াৰ পৰামৰ্শক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়াটো সময়ৰ দাবী।
